Net als julie zit ik al een hele tijd in dezelfde ellende als ik het zo mag noemen. Heb ook al een heel traject achter de rug zoals iedereen hier. Begin 2018 zwanger willen worden, zonder resultaat. Ik kreeg altijd maar te horen van de gyneacoloog en later de fertiliteitsarts dat alles er zo goed uitzag. 3 IUI's en laparascopie later bleek ik dan toch wat endo te hebben en vooral een eileider rechts die niet goed doorgankelijk is dus bij eisprong rechts zo goed als geen kansen. 2 van de 3 IUI's bleken dan ook voor niets. Dan start IVF, lang schema, suprefact moeten stoppen in maart wegens corona. Dat was echt super moeilijk. Eindelijk die keuze om ervoor te gaan en dan terug moeten stoppen... Later terug opgestart en pick up in juli. Had een overstimulatie en heb eignk heel hard afgezien. Ik lees altijd maar dat de pick up meestal meevalt maar bij mij echt niet. Duurde ook 30 a 40 minuten vanwege vele eicellen. Ben 2 weken in ziekteverlof geweest, ik had vocht in mijn buik en voelde mij echt belabberd. Gevolg dus ook freeze all en ik was mega teleurgesteld door het resultaat. Ik had 20 eicellen dus heel goede hoop en niemand had mij verteld dat het zo'n afvalrace kon zijn. In mijn hoofd had ik al 10 embryo's in de vriezer en ik vind echt dat die dokters beter moeten communiceren daarover!! Van de 20 eicellen waren er 15 goed genoeg om te bevruchten, van de 15 werden er 11 bevrucht maar op dag 3 waren er nog maar 2 over
Door oa hier te lezen (ik lees al een heeeele tijd mee) ben ik overgestapt naar Jette en had daar eind oktober een consultatie, net voor de sluiting. Ondertussen zijn we half december, ik heb wel de counseling gehad maar zou ten vroegste februari kunnen opstarten, als ik chance heb dat mijn maanstonden niet te vroeg doorkomen in februari, anders zal het maart zijn. En dat in de veronderstelling dat fertiliteit niet terug toe moet want als ik de cijfers zo hoor krijg ik echt schrik. Ik baal dus echt, het gaat niet vooruit en ondanks de slechte ervaring wil ik gewoon zo graag starten want het besef dat het natuurlijk niet zal lukken begint meer en meer door te dringen. Ik weet dat het kan (zoals ik ook het goede nieuws hier las van ViTa wat echt fantastisch is) maar ik maak het mezelf iedere maand wijs en ik heb het momenteel wat gehad met iedere keer die teleurstelling. Ik zou graag nog eens een echte kans krijgen!
Ten eerste hoop ik dat het een goed effect heeft het eens van me af te schrijven, ten tweede wou ik eens vragen, is er een manier om sneller op te kunnen starten? Klopt het dat als je privé gaat bij een gynea verbonden aan Jette dat je dan niet moet wachten? Denken jullie dat het zin heeft om het op die manier te proberen?? Alvast bedankt voor de tips en ik wens iedereen hier goed nieuws toe!!



Schrijf intussen hier zoveel je wil 't verhaal van je af want 't doet effectief deugd!
dat hoop ik toch voor m haha die arme man. Maar bedoel nu de komende maand ofzo blijkbaar niet want ik veronderstel dat ie daar met mijn planning anders ook al iets v had gezegd. Ik zie hem 31ste nog enzo iig
Niet leuk allemaal. Maar als ik hierna nog meer eitjes nodig zou hebben is 't de enige manier en ga ik me moeten vermannen en 't toch maar weer doen
Nu ben k erop voorbereid en valt 't mss mee 
