Bevallen in augustus 2010

Plaats reactie
lieselot
Berichten: 24
Lid geworden op: 12 april 2008, 17:19

hey

Bericht door lieselot » 2 februari 2010, 20:45

hallo iedereen

wat lees ik hier verhalen man man man !!ik ben ondertussen 14w&3dagen gaat redelijk rap vooruit!!heb echt al een buikje :D de meeste denken da ik rond de 5 maanden ben pppffff amai en dat voor me eerste beebje !1maart heb ik een afspraak met de vroedvrouw en dan gaat ze ook een echo doen ,dat het maar vlug in me armen lig!!!
ik wens iedereen veel succes !!met de zwangerschap

liezeke
Berichten: 2796
Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23

Bericht door liezeke » 4 februari 2010, 11:47

heej ladies,

gisteren en eergisteren met mega- buikgriep gezeten. wou gisteren toch nog gaan werken maar heb bijna alle parkeerplaatsen op de E313 voorzien van een overgeefaandenken.
nu al beetje beter maar voel me nog mega-slapjes.
ik kwam vandaag ventjes kursus verloskunde tegen in de kast en dacht maar ff te gaan neuzen.
amai, dat had ik beter niet gedaan. ik voel me dus nog banger :cry:
vooral toen ik het stuk 'medicatie' passeerde. nu begrijp ik wel waarom ventje soms zo ongerust is...

maja, verder gaan van dag tot dag en hopen dat er op de volgende echo ons appelke nog leeft, hé

liesje

logost
Berichten: 980
Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49

Bericht door logost » 4 februari 2010, 14:27

In het begin van je zwangerschap mag je absoluut niks lezen. Niet dat ik dat advies ooit heb opgevolgd maar goed. Tja als jij je cursussen over prenatale afwijkingen zou gaan opzoeken zou je ook ongerust zijn hoor. Blijkbaar ben ik de inhoud van die cursus compleet vergeten. WIj hadden een hele cursus over pathologie bij jonge kinderen en wat er allemaal kon/kan misgaan prenataal en postnataal... Gelukkig heb ik nog niet de nood gehad om het te gaan opzoeken. Wat ik wel al heb gedaan is zoeken op allerlei afwijkingen om zo te zien of er een kans is dat ons kleintje dat ook zou hebben. Maar ja ik ben al 13 weken zwanger, heb al hele mooie echo's gehad en een goede nekplooimeting. Dus mij stelt sommige informatie wel gerust. Dus nog even wachten voor je bepaalde zaken gaat opsporen...

Lieselot: ik verlang er ook heel erg naar om dat vlindertje in mijn armen te houden. Ik wou ook dat ik van die onzekerheid vanaf was en het gewoon kon zien.
Maar goed, al bij al vliegt de tijd vooruit. Ik verlang nu vooral naar 20 weken want dan zou ik het toch echt al moeten beginnen voelen he.

Ik vind dat het hier zo stil word. Waar zitten jullie? Sueke? Vanessa? Het lijkt een eeuwigheid geleden dat ik nog iets heb gehoord van jullie. Wie had er nu ook weeral morgen een echo?

Ik merk voor het eerst dat ik al drie dagen op rij een klein buikje begin te krijgen. Zo'n stevig buikje, je kan er wel indrukken maar deugd doet het dan niet echt. Gelukkig heb ik één heup broek en die kan ik dus perfect blijven dragen. Ik hoop dat mijn collega's niet zien dat ik die nu al een hele week draag :D Ik wil echt nog geen zwkledij gaan kopen. Ik ben nog niet klaar om al in een winkel te stappen met een minibuikje en dan veel geld uit te geven. Ik wil nog even wachten tot eind deze maand. Dan heb ik een echo op 16 weken.

Groetjes allemaal,

Nessieke
Berichten: 197
Lid geworden op: 12 december 2009, 11:03

Bericht door Nessieke » 4 februari 2010, 16:49

He ladies, zal ik hier ook nog eens wat komen tokkelen.

Logost, merci voor je peptalk. Ben je daarin getraind ofzo? :D Mijn man is een schat hoor, maar we zitten op een andere golflengte. Hij heeft zoiets van: dat bloedverlies is het minste, dat zijn we toch al "gewoon" (yeah right). Hij wil vindt het veel erger dat ik zo afzie en zo ziek en ellendig ben. Hij wil dat ik geniet van mijn zwangerschap. Terwijl ik zoiets heb van: Ik WIL gerust afzien en ziek zijn, ALS ik maar geen bloedverlies heb. Maar we geraken er wel telkens uit. Hij doet toch zijn best om me te begrijpen.
Wat de Angelsound betreft, daar heb ik ook aan gedacht. Maar als de dokter nu nog geen harttoontje vindt, wat ga ik dat dan zelf vinden? De dokter zegt dat zoiets pas effectief is vanaf 15 weken en tegen die tijd kan je ook al de baby voelen bewegen dus... Ik weet het nog niet goed. Ik ben bang dat het paniekmonster nog groter zal worden als ik dan geen hartje hoor?
Over je grootouders: dat is echt niet fijn. Tijdens je zwangerschap verwacht je alleen maar vreugde en happy gezichten en als er dan zo gereageerd wordt, dan kan dat echt wel pijn doen. En door de hormonen zijn we al een stuk gevoeliger voor die dingen. Maar troost je, hier was mijn eigen moeder niet eens blij. Deels uit bezorgdheid hoor. Ze wil me ook helpen maar ze wordt al wat ouder en kan dat allemaal niet meer. Nu Yoran groter wordt, wordt het voor haar ook allemaal wat makkelijker. Ik begrijp haar ergens wel,maar soms doet ze zo'n uitspraken die me echt wel kwetsen. Maar ik hou mijne mond niet en zeg haar waar het op staat en hoe ik me voel. En al bij al is ze een schat en draait ze altijd wel bij.

Liesje, alles komt in orde, meid. (Hoor mij bezig :? ) Gedurende je hele zwangerschap kom je nog enge verhalen tegen. Internet is een vergif en te veel kennis ook. Maar ik ken dat, ook ik laat me verleiden om toch dingen te gaan opzoeken, met alle gevolgen van dien. Proficiat trouwens met je mooie echo. Trek je daar maar aan recht. Dat doe ik ook. Als ik twijfel of het moeilijk heb dan kijk ik naar dat fotootje en dat geeft me zo'n boost!

Liezelot, ook ik heb al een flinke buik,vind ik zelf. Maar de mensen zeggen in mijn omgeving dat het een mooi buikJE is, dat het nog wel meevalt. Maar ik ben er wel fier op. Het is niet slap en staat mooi naar voor. De mensen zeggen ook dat ik er goed uitzie en ook dat vind ik zelf niet. Mijn huid van mijn gezicht is droog en staat vol plekken, mijn haar valt niet zoals het hoort, ik zie er moe en afgepeigerd uit. Wsl zeggen ze me dat om me op te peppen.

Kathleentje, yep, het bloeden is weer gestopt. Gek hè. Op spoed zeiden ze me dat zwart en bruin "bloed" absoluut geen kwaad kan,want dat is oud bloed. Dat zou vrij veel voorkomen tijdens een zs. Ben trouwens jaloers op je citytrip naar Barcelona! Ook wij hebben nog een bongo-bon liggen en ik denk dat we er ook eens van gaan profiteren. Maar eerst wil ik me beter voelen en wat (nog) zekerder zijn.

Voila, ik ga dit al eens posten...

Nessieke
Berichten: 197
Lid geworden op: 12 december 2009, 11:03

Bericht door Nessieke » 4 februari 2010, 16:56

Dan even over een nieuw angstmonster. Ik heb nog geen inwendig onderzoek gehad (jullie wel?) en bij Yoran gebeurde het dat mijn baarmoederhals snel verkortte en verstreek (heb moeten platliggen en weeënremmers gehad). Dus plotseling spookte me dat door mijn hoofd. Na wat googelen (ja ik weet het, mag niet!) stuitte ik op het vieze woord "baarmoederhalsinsufficiëntie" en dat hield me sindsdien wakker. Ikke vandaag mijn stoute schoenen aangetrokken en naar mijn IVF-consulente gebeld. Daar kreeg ik te horen dat dat zo vroeg in de zwangerschap nog niet ter sprake kwam en dat ik alles meer moest loslaten en vertrouwen moest hebben. Ja, kan ik wel inkomen. Maar voelde me toch een beetje een seut.

Verder over het meterschap. De zus van mijn man wordt sowieso meter, dat hadden we haar na de geboorte van Yoran beloofd. Omdat het aantal mannelijke kandidaten vrij klein is, hebben we besloten dat het nieuwe beebje twee meters zal hebben. Nu, langs mijne kant van de familie is er niemand. Ja, twee nichten die ik nauwelijks zie. En mijn mama voelde zich bij Yoran al te oud (het moesten "jong" mensen zijn) en die was al fier genoeg met het omaschap. Twee van mijn heel goei vriendinnen hebben zelf drie kids en zijn al twee of drie keer meter, dus dat wil ik ze niet aandoen. Nu heb ik nog een paar vriendinnen die ik het echt wel gun,maar ik weet het niet goed. Hoe kies je zoiets? Hoe verantwoord je dat tov de andere vriendin? Enfin, ik vind zoiets wel erg moeilijk.

Allé, ik hoop dat ik bij deze genoeg getaterd heb...

Liefs en duimen omhoog!

Sueke
Berichten: 121
Lid geworden op: 9 mei 2009, 20:36

Bericht door Sueke » 4 februari 2010, 17:44

Logost, ik ben er nog hoor en ik lees nog heel dikwijls mee, maar eigenlijk heb ik geen nieuws. Raar maar waar, maar mijn angst is redelijk klein geworden, want ik voel me goed zwanger en voel dat het goed zit en daar moet je vooral vanuit gaan. Als je jezelf goed voelt is het een goed teken. Ik mag morgen terug naar de gyn voor mijn echo op 11,5 week en als die goed is kan ik eindelijk de hele wereld vertellen wat er in mijn buikje groeit. :D Ik kan al niet meer wachten. Ik draag al wel een zwbroek, mijn normale broeken spannen enorm en moet ik 's avonds open zetten. Ik zit een ganse dag achter de bureau en dan spant het al helemaal. Dus dan maar een aanpassing. Ik was vorige zaterdag in de JBC en daar hingen er nog 2 in mijn maat in de solden dus dat kon ik zeker niet laten liggen. :lol:

Nessieke, goed dat het bloeden weer gestopt is. Dat maakt je toch iets geruster hé. Over het meter en peterschap. Bij ons zoontje zijn de beide oma's de meter en is er geen peter. De opa's waren al peter en we wilden de oma's niet uitsluiten. Nu bij ons tweede gaan we ervan uit. Wie zou het best voor ons kindje kunnen zorgen als er iets met ons gebeurd. Dat is eigenlijk ook de bedoeling van het meter en peterschap. Hier is mijn zus dan uitgekomen en de beste vriend van mijn man. Hopelijk moet je ook niet meer lang zoeken, want dat is toch een belangrijke beslissing.

Groetjes Sueke

nala
Berichten: 150
Lid geworden op: 6 september 2009, 18:34

Bericht door nala » 4 februari 2010, 18:29

hoi dames,

Ik loop ook al lekker in mijn zwangerschapsbroek rond :D .
Maar sinds vanmiddag echt zo'n raar gevoel in mijn buik, precies ongi pijn en mijn maag doet ook heel raar maar ben niet misselijk :? Hoop dat het snel over gaat want vertrouw het niet echt

liezeke
Berichten: 2796
Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23

Bericht door liezeke » 5 februari 2010, 8:49

heej ladies,

tja, die boeken van ventje toch, hé;)! en de medicatie die ik neem stond schonekes onder de C-klasse, en jammer genoeg niet die van mercedes...maja, ze niet nemen is geen optie want dat heb ik aanvallen en dat is sowieso schadelijk voor ons appeltje tis dus loslaten en hopen dat de hekskes van de blauwe maandag ons appelke betoveren en met één toverspreuk de neurale buis mooi sluiten...
goh, logost, embryologie was eigenlijk mijn favoriete vak toen ik nog geneeskunde studeerde, de prentjes van anencephalietjes en andere misvormingen staan dus mooi in mijn geheugen gegrift. voor mijn ndt-opleiding hebben we van een neuropediater nog eens een uitgebreid overzicht gekregen van de ontwikkeling van het neurologisch systeem en onlangs kreeg ik op een cp-congres nog een flyer voor een congres over de gevolgen van assisted reproductive techniques op de neurologische ontwikkeling in mijn handen gestopt. denk niet dat ik daar naar toe ga, een beetje 'too much information'. maar mijn gyne maakt zich eigenlijk weinig zorgen en heeft een afwachtende houding. ik vertrouw op hem! en op de heksjes;)
gyne van ventje was wel niet zo happig op mijn werk met cmv-kindjes, ik hang letterlijk in de slijmpjes van die kindjes... begrijpelijk waarom je niet meer mag gaan werken, nala! ventje wou al dat ik een masker en handschoenen ging dragen. denk dat ik dan na een week geen patiëntjes meer heb;) dus loop ik me nu maar te pletter in te wrijven met alcogel. hoe doe jij dat logost? als logo is dat toch nog een stukje dichter bij de bron?

nessie; hier omgekeerd ventje; ik mag hem voor geen geld storen tijdens zijn endoscopie maar moest ik een bloeding hebben laat hij die scoop stante pede in de patiënt zijn maag zitten om met mij nr de gyne te spurten...
kwestie van interpretatie van de symptomen, hé;)
maar volgens gyne is zelfs een bloeding niet een uitsluitsel op een miskraam, dus zelfs dan;)

sueke; goe jong, laat dat angstmonsterke maar schonekes op mars kamperen. geniet van je zwangerschap, meid.

cassyke; ik neem carbamazepines en pregabaline en juist dat laatste is een nieuw medicament, wordt vaak aan fibromyalgiepatiënten gegeven en aan epilepsiepatiënten.


mijn angstmonsterke is er ééntje van komen en gaan. soms denk ik: ons appeltje leeft niet meer maar dan is dat angstmonsterke plots weer weg en ons appelke gereanimeerd...
volgens ventje is ons appelke gedoemd om maagdarmspecialist te worden als het al twee serieuze maagdarminfecties overleeft;)

kathleentje,
lukt het rusten een beetje met die twee kleine pagadders in de buurt?

liesje

logost
Berichten: 980
Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49

Bericht door logost » 5 februari 2010, 10:03

Hello allemaal,

Eindelijk terug wat gepost...

Sueke: ik vind het zalig om te lezen dat je zo gelukkig zwanger bent. Ik volg je daarin volledig eigenlijk. Ik ben toch ook al twee weken behoorlijk angstmonster-vrij. Ik ben morgen 14 weekjes en heb de angelsound, die me geruststelt als ik weer eens ongi-pijntje heb. Maar ik moet wel eerlijk toegeven dat ik het nog heel onrealistisch vind en dat ik het moeilijk heb met volgende stappen... Ik lijk afspraken met vrienden nu ook nog steeds achter de volgende echo te zetten (op 17 weken). Maar aan hoe meer mensen ik het vertel, hoe geruster ik me achteraf voel.

Nala: die ongi pijntjes en soms steken thv schaambeen en zelfs lager baren me ook wat zorgen hoor. Ik luister dan 1 keer per week naar het hartje via de angelsound. Op die manier kan ik je geruststellen dat het beebje nog steeds leeft ondanks de krampjes en steekjes. Ik geef ook toe dat ik steeds beter een onderscheid kan maken tussen darm/maag en baarmoederpijn... Ik heb denk ik ook een klein buikgriepje gehad en dan kon ik mooi voelen dat de krampen van ergens anders kwamen. In het begin van de zw had ik het ergste gevreesd voor het kindje denk ik.

Nessieke: wel ik vraag me ook af wanneer ze dat inwendig onderzoek doen. Ik heb daar ook wel schrik voor. Vroeger bij de uitstrijkjes begon ik steevast een beetje te bloeden en dan antwoorde de gyn: "je hebt een wat zwakke baarmoederhals waardoor het wat sneller bloedt" sindsdien heb ik ook steeds gedacht dat ik zou moeten plat liggen als ik ooit zwanger zou zijn. Tja en de discussie van de angelsound blijft bestaan hoor. Ik gebruikte hem voor het eerst op 11 weken en 3 dagen... Ik hoorde niks en had wel die vervelende ongi-pijntjes dus ik vond het niet leuk en voelde me niet goed. Niet dat ik echt compleet in paniek was, ik vond het niet leuk. Op 11 weken en 5 dagen wou ik het toch nog eens opnieuw proberen en toen vond ik het heel snel. Heel gek hoor maar dat ding is enorm richtingsgevoelig. Als je het een aantal graden draait of 1 kant een stukje dieper duwt in je buik dan kan je het plots wel horen. Toen ik het op 12 weken aan mijn vader en broer wilde laten horen, vond ik het weer niet maar 's avonds dan weer wel (blijkbaar heeft kindje pleinvrees :D ).
Dan heb ik het nogmaals gebruikt op 12 weken en 4 dagen en vond ik het meteen. Gisteren op 13 weken en 4 dagen heb ik het toch even moeten zoeken eer ik het vond, maar ik hoorde het wel heel duidelijk bewegen. Dat zou ook kunnen verklaren dat het even duurde eer ik het vond. Het is gek om geluiden als beweging te detecteren maar als ik de doppler muisstil hou op één plaats kwam er vrij dikwijls, niet regelmatig, een harde klop tegen het ding. Mijn darmen konden het niet zijn want dan hoor je eerder zo'n ruisend geluid en toen ik het bij m'n ventje probeerde waren er helemaal zo geen kloppen te horen. Dus het zal echt wel beweging zijn. Ik merk ook dat hoe meer gel je op je buik doet, hoe beter het gaat.
Toen de gyn het beebje zocht op 13 weken via een uitwendige echo vond hij het meteen en zag hij meteen het hartje kloppen. Hij vertelde toen ook dat het vroeg is als je het al kan horen op 12 weken, maar het kan als je op de juiste plaats zoekt. Als je niet te ver van me woont, mag je het gerust eens gebruiken hoor. Dan leer ik je hoe je het moet zoeken. Ik zal een masker dragen om mijn anonimiteit te bewaren :D .

Enfin ik vind het een geweldig ding, hoewel ik het expres niet vaak gebruik omdat ik schrik heb dat ik het op een dag eens niet meer zou horen.

Dan nog het peter en meterschap: tja wij willen onze ouders geen meter en peter maken want wij willen ook liever jonge mensen. Plus zij zijn al oma en opa om ze dan ook nog eens meter en peter te maken... Mijn mama gaat dat ontzettend erg vinden, maar ja dat is onze keus natuurlijk. Gezien ik het enige meisje in de familie ben en mijn man maar 1 zus heeft, zullen er bij ons meer peters dan meters zijn. We zijn daar ook nog niet volledig uit. Wanneer wordt dit meestal verteld aan de desbetreffende personen?

Liezeke: tja hoe ik dat doe als logo. Wel ik werk wel in een ziekenhuis maar met ambulante patiënten die stotteren. Dus meestal hebben die niet echt ziekten. Als ik 16 weken ben zal ik het aan de ouders beginnen zeggen dat ze zeker niet moeten komen met een ziek kind. Maar eerlijk als ze hier nu ziek zitten wezen, stuur ik ze ook terug naar huis en ben ik een hele dag in de weer met alcoholgel. Ik kom niet meer in het ziekenhuis (hoewel dat niet schadelijk zou zijn als je wat voorzichtig bent) en ook niet meer op de psychiatrie wegens geweld. Dus dat zit wel goed denk ik.

Met mijn ventje is het weer een heel stuk beter. Hij heeft zaken van onze bouw wat op mij afgereageerd omdat er wat problemen zijn met onze schrijnwerker waar hij zot van wordt...Maar goed nu mijn buikje begint te groeien is hij blijkbaar echt wel enthuosiast. Hij legt zijn hand er al vaker op en dus (gelukkig voor mij) minder op mijn borsten :? . (Wat hebben mannen daar toch mee..., soms denk ik dat hij blij is dat we zwanger zijn omdat mijn borsten nu gaan groeien... :D ). En vanaf morgen gaan we elke week een buikfoto nemen. Enfin het is eigenlijk wel allemaal oké nu. Nog 3 maandjes en dan wordt hij geopereerd... zal blij zijn als dat achter de rug is. Hij een nieuwe heup en ik een nieuwe man :)

Ik hoop dat ik niet ben vergeten om op iemand te reageren...

logost
Berichten: 980
Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49

Bericht door logost » 5 februari 2010, 10:05

Hello allemaal,

Eindelijk terug wat gepost...

Sueke: ik vind het zalig om te lezen dat je zo gelukkig zwanger bent. Ik volg je daarin volledig eigenlijk. Ik ben toch ook al twee weken behoorlijk angstmonster-vrij. Ik ben morgen 14 weekjes en heb de angelsound, die me geruststelt als ik weer eens ongi-pijntje heb. Maar ik moet wel eerlijk toegeven dat ik het nog heel onrealistisch vind en dat ik het moeilijk heb met volgende stappen... Ik lijk afspraken met vrienden nu ook nog steeds achter de volgende echo te zetten (op 17 weken). Maar aan hoe meer mensen ik het vertel, hoe geruster ik me achteraf voel.

Nala: die ongi pijntjes en soms steken thv schaambeen en zelfs lager baren me ook wat zorgen hoor. Ik luister dan 1 keer per week naar het hartje via de angelsound. Op die manier kan ik je geruststellen dat het beebje nog steeds leeft ondanks de krampjes en steekjes. Ik geef ook toe dat ik steeds beter een onderscheid kan maken tussen darm/maag en baarmoederpijn... Ik heb denk ik ook een klein buikgriepje gehad en dan kon ik mooi voelen dat de krampen van ergens anders kwamen. In het begin van de zw had ik het ergste gevreesd voor het kindje denk ik.

Nessieke: wel ik vraag me ook af wanneer ze dat inwendig onderzoek doen. Ik heb daar ook wel schrik voor. Vroeger bij de uitstrijkjes begon ik steevast een beetje te bloeden en dan antwoorde de gyn: "je hebt een wat zwakke baarmoederhals waardoor het wat sneller bloedt" sindsdien heb ik ook steeds gedacht dat ik zou moeten plat liggen als ik ooit zwanger zou zijn. Tja en de discussie van de angelsound blijft bestaan hoor. Ik gebruikte hem voor het eerst op 11 weken en 3 dagen... Ik hoorde niks en had wel die vervelende ongi-pijntjes dus ik vond het niet leuk en voelde me niet goed. Niet dat ik echt compleet in paniek was, ik vond het niet leuk. Op 11 weken en 5 dagen wou ik het toch nog eens opnieuw proberen en toen vond ik het heel snel. Heel gek hoor maar dat ding is enorm richtingsgevoelig. Als je het een aantal graden draait of 1 kant een stukje dieper duwt in je buik dan kan je het plots wel horen. Toen ik het op 12 weken aan mijn vader en broer wilde laten horen, vond ik het weer niet maar 's avonds dan weer wel (blijkbaar heeft kindje pleinvrees :D ).
Dan heb ik het nogmaals gebruikt op 12 weken en 4 dagen en vond ik het meteen. Gisteren op 13 weken en 4 dagen heb ik het toch even moeten zoeken eer ik het vond, maar ik hoorde het wel heel duidelijk bewegen. Dat zou ook kunnen verklaren dat het even duurde eer ik het vond. Het is gek om geluiden als beweging te detecteren maar als ik de doppler muisstil hou op één plaats kwam er vrij dikwijls, niet regelmatig, een harde klop tegen het ding. Mijn darmen konden het niet zijn want dan hoor je eerder zo'n ruisend geluid en toen ik het bij m'n ventje probeerde waren er helemaal zo geen kloppen te horen. Dus het zal echt wel beweging zijn. Ik merk ook dat hoe meer gel je op je buik doet, hoe beter het gaat.
Toen de gyn het beebje zocht op 13 weken via een uitwendige echo vond hij het meteen en zag hij meteen het hartje kloppen. Hij vertelde toen ook dat het vroeg is als je het al kan horen op 12 weken, maar het kan als je op de juiste plaats zoekt. Als je niet te ver van me woont, mag je het gerust eens gebruiken hoor. Dan leer ik je hoe je het moet zoeken. Ik zal een masker dragen om mijn anonimiteit te bewaren :D .

Enfin ik vind het een geweldig ding, hoewel ik het expres niet vaak gebruik omdat ik schrik heb dat ik het op een dag eens niet meer zou horen.

Dan nog het peter en meterschap: tja wij willen onze ouders geen meter en peter maken want wij willen ook liever jonge mensen. Plus zij zijn al oma en opa om ze dan ook nog eens meter en peter te maken... Mijn mama gaat dat ontzettend erg vinden, maar ja dat is onze keus natuurlijk. Gezien ik het enige meisje in de familie ben en mijn man maar 1 zus heeft, zullen er bij ons meer peters dan meters zijn. We zijn daar ook nog niet volledig uit. Wanneer wordt dit meestal verteld aan de desbetreffende personen?

Liezeke: tja hoe ik dat doe als logo. Wel ik werk wel in een ziekenhuis maar met ambulante patiënten die stotteren. Dus meestal hebben die niet echt ziekten. Als ik 16 weken ben zal ik het aan de ouders beginnen zeggen dat ze zeker niet moeten komen met een ziek kind. Maar eerlijk als ze hier nu ziek zitten wezen, stuur ik ze ook terug naar huis en ben ik een hele dag in de weer met alcoholgel. Ik kom niet meer in het ziekenhuis (hoewel dat niet schadelijk zou zijn als je wat voorzichtig bent) en ook niet meer op de psychiatrie wegens geweld. Dus dat zit wel goed denk ik.

Met mijn ventje is het weer een heel stuk beter. Hij heeft zaken van onze bouw wat op mij afgereageerd omdat er wat problemen zijn met onze schrijnwerker waar hij zot van wordt...Maar goed nu mijn buikje begint te groeien is hij blijkbaar echt wel enthuosiast. Hij legt zijn hand er al vaker op en dus (gelukkig voor mij) minder op mijn borsten :? . (Wat hebben mannen daar toch mee..., soms denk ik dat hij blij is dat we zwanger zijn omdat mijn borsten nu gaan groeien... :D ). En vanaf morgen gaan we elke week een buikfoto nemen. Enfin het is eigenlijk wel allemaal oké nu. Nog 3 maandjes en dan wordt hij geopereerd... zal blij zijn als dat achter de rug is. Hij een nieuwe heup en ik een nieuwe man :)

Ik hoop dat ik niet ben vergeten om op iemand te reageren...

Cassyke
Berichten: 2046
Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19

Bericht door Cassyke » 5 februari 2010, 16:16

Hey meisjes,

Ik heb niet alles bijgelezen omdat ik niet veel tijd heb sorry :oops:

I.v.m. buikje: raar maar waar heb ik dit al, ik ben nochtans maar 6w4d ver en het is precies of ik 4-5 maand zwanger ben :? ik vond dat eerst niet normaal maar blijkbaar hadden mijn ma en zus dit ook heel rap, mijn ma had al een buik op 4w. Gevolg ik heb mij zwangerschapsbroeken MOETEN kopen (op 5w :o), ik geraakte gewoonweg niet meer in mijn broeken!

Vanavond heb ik echo bij mijn gynaecoloog, ik ben eens benieuwd! Volgens hem gingen we nu het hartje horen omdat foempeke op 5w2d al 8,8mm was dus hoop ik dat we vanavond met een leuk gevoel naar huis komen! :D

Bedoelen jullie met inwendig onderzoek dat ze de baarmoeder en baarmoederhals onderzoeken met de vinger? Of is het een ander soort onderzoek dat jullie bedoelen?

Greetz
Cassyke :D

http://onvervuldewens.blogspot.com/

Katleentje
Berichten: 371
Lid geworden op: 28 augustus 2009, 19:00

Bericht door Katleentje » 5 februari 2010, 20:21

Hey meisjes,

Ik heb een inwendig onderzoek gehad, maar dat was vanwege mijn bloedingen, om te kijken waar het vandaan kwam. Normaalgezien doen ze dat niet zo vlug denk ik...
Bij mijn vorige zwangerschappen ook maar helemaal op het einde, om te zien of er al verweking en/of opening was.

Hier heb ik net in een heel moedige bui het angstmonster de kop afgebeten!!! Grrrr :shock: :D :lol:
Heb het goede nieuws op mijn facebookprofiel gezwierd!

We zijn dinsdag aan de 13 weken, de bloeding is gestopt, ik heb vanmiddag het hartje nog horen kloppen, zo stilaan mag ik het zelf toch echt wel gaan geloven hè?!

Dat buikje is bij mij ook een groot verschil 's morgens en 's avonds hoor, maar het zijn nog vooral mijn darmen die compleet opgezet en opgeblazen zijn. Toch wel al een klein bubbeltje boven mijn schaambeen, en ik heb het moeilijk met op mijn buik liggen...

Ben voor een keertje eens helemaal uitgerust. De kindjes zijn drie dagen opgevangen geweest bij de oma's en ik heb dus ongestoord kunnen luierikken (euhm rusten :wink: ), dvd's kijken in mijn bed en mij eigenlijk liggen steendood vervelen. Maar het heeft wel geholpen denk ik! Nu maar hopen dat het even blijft goed gaan, dat die misselijkheid zo stilaan wegtrekt, en dat die zuurbranden die ik sinds gisteren heb maar van tijdelijke aard zijn. Tegen het einde van de vorige zwangerschappen moest ik rechtzittend slapen vanwege het zuur, dus die komen sowieso wel terug :(

Groetjes, Katleen

lieselot
Berichten: 24
Lid geworden op: 12 april 2008, 17:19

hallo

Bericht door lieselot » 6 februari 2010, 12:40

hallo

heb vanacht een rotnacht gehad tandpijn da ik had nie te doen dus vanmorgen 1 ste punt op de agenda naar de tandarts had wel wa schrik voor de verdoving moja viel nogal mee hij heeft nie zoveel gegeven hij heeft dus mijn tand moeten uittrekken ben blij da ik er vanaf ben !! echt pppfff kan nu wel efkes nie eten :( maar ja de pijn is weg dat is al een grote !!!volgende week 14/2/2010 zijn we 4 maanden :) tga heel rap vooruit plots
dan nog wachten tot 1 maart voor de echo en hopelijk zien we het geslacht dan :D ,dan gaan we de meter en de peter vragen zal weer veel traantjes vloeien 8)

vele groetjes

VeerleDW
Berichten: 79
Lid geworden op: 15 februari 2009, 21:43

Bericht door VeerleDW » 6 februari 2010, 13:57

Nala, zelfde symptomen hier, niet zozeer supermisselijk meer maar pijn in mijn onderrug (dezelfde pijnen die ik normaal voel voor mijn menstruatie opkomt),
wou al dat het woensdag was; eindelijk die 3 maand in zicht en nekplooimeting.
Moet wel nog steeds s'nachts naar wc... op meest ongoddelijke uren... ook al probeer ik te stoppen met drinken rond 21u...

Prettig weekend aan alle andere mama's in spe!

Veerle x

nala
Berichten: 150
Lid geworden op: 6 september 2009, 18:34

Bericht door nala » 6 februari 2010, 20:24

hihi, dat plassen 's nachts herken ik ook!
Vandaag een leuk dagje gehad, al eens gaan kijken welke buggy we zouden willen en welk kamertje! Leuke zoektocht en we zijn er toch min of meer uit! :D

Heb nu wel regelmatig last van zou flauwe buien, echt snel moeten gaan zitten en erg draaierig worden.

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten