Draagmoederschap

Draagmoederschap houdt in dat je als wensouders een andere vrouw vraagt zwanger te zijn en te bevallen van jouw kindje. Er bestaan twee vormen:

De draagmoeder laat zich bevruchten met het zaad van de wensvader. In dit geval spreken we van laagtechnologisch draagmoederschap.
Bij de draagmoeder wordt een embryo ingeplant dat afkomstig is van de wensouders. In dit geval spreekt men van een hoogtechnologisch draagmoederschap. Genetisch gesproken is het kind dan van beide wensouders, maar het wordt door een andere vrouw gedragen en gebaard. Dit kan een oplossing bieden voor vrouwen die wel over eicellen beschikken maar niet over een (goed functionerende) baarmoeder.

Bij laagtechnologisch draagmoederschap heb je strikt genomen geen fertiliteitscentrum nodig. Bij een hoogtechnologisch draagmoederschap uiteraard wel. Minstens een aantal ziekenhuizen in Vlaanderen passen deze vorm van draagmoederschap toe.

Belangrijk om weten is dat draagmoederschap in België niet wettelijk is geregeld maar het is ook niet verboden.  Wat wel verboden is, is dat er geld gegeven wordt aan een draagmoeder. 

Normaal gesproken wordt het zo geregeld dat de wensouders het kind van de draagmoeder adopteren. Maar omdat niets wettelijk is geregeld is misbruik mogelijk. Dergelijke mistoestanden hebben al tot een aantal spraakmakende rechtszaken geleid. Werk je met een draagmoeder uit het buitenland dan bestaat er het bijkomende risico dat je het kind niet mag laten overkomen.